Η κουκλίτσα μου αναχώρησε χτες για Νορβηγία μαζί με τέσσερις καθηγήτριές της και άλλα τρία παιδάκια από την τάξη της. Το κόστος του ταξιδιού,της διαμονής και της σίτισης το αναλαμβάνει ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα . Να και κάτι καλό! Ήταν τυχερή γιατί κληρώθηκε ανάμεσα σε πολλά παιδάκια! Αχ! τι έχω πάθει μου λείπει πολύ και να σκεφτείτε είναι η πρώτη μέρα. Μάλιστα! Πως θα αντέξω? Ευτυχώς που λείπει ο σύζυγος σήμερα γιατί μπροστά του το παίζω άνετη καθώς αυτός είναι πολύ κολλημένος με τα παιδιά και μου φωνάζει: Σας έφαγε η εξέλιξη ! Τί θέλει το παιδί μας στα ξένα? Τόσα χλμ. μακριά, μπορώ εγώ να κοιμηθώ? Κι εγώ: πω πω πως κάνεις έτσι ρε παιδάκι μου. Τα θέλεις πάνω σου κολλημένα? Αλλά απο μέσα μου σκάω,πνίγομαι... Από την άλλη , μπορούσα να πω στο παιδί "όχι?" Και σκέφτομαι: Αν παντρευτεί μήπως γίνω κακιά πεθερά? Μήπως θα ξεχνάω δήθεν τα φάρμακα της πίεσης ,που θα έχω τότε, στο σπίτι της για να πηγαίνω πιο συχνά? Χα,χα ούτε να το σκέφτομαι! Όχι μωρέ απλά δεν μπορώ να την παίρνω τηλέφωνο γιατί έχουν συνέχεια δραστηριότητες ,ε, και αυτό είναι που μου κοστίζει λίγο! Κατά τ άλλα μου αρέσει που μου λέει θέλω να μείνω εδώ για πάντα, γιατί καταλαβαίνω πως της αρέσει και περνάει ωραία (Λέτε να το εννοει? χα,χα) Είναι εμπειρία πρωτόγνωρη γι αυτήν γιατί όχι μόνο εξωτερικό δεν είχε ξαναπάει αλλά ούτε σε αεροπλάνο δεν είχε ξαναμπεί. Αυτά με το κοριτσάκι μου! Να μπούμε και στις κατασκευές μας! Στο θέμα μας!
Και η τελευταία φωτο είναι ένα λουλουδάκι που έφτιαξε η κόρη πριν φύγει και μου είπε :"Από το κοριτσάκι σου!" Που το πάω που το φέρνω στο παιδί καταλήγω! Σας αφήνω γιατί με καλεί. Χαζομαμά!!!!! Να έχετε καλή εβδομάδα!!!!! Φιλιά πολλάααααααα!!!!!!!
